Chcąc skalować swój biznes, potrzebujesz zwykle większej liczby pracowników. Jeżeli planujesz nowe przedsięwzięcie gospodarcze, zazwyczaj poszukujesz kadry posiadającej wyspecjalizowaną wiedzę i unikatowe kompetencje. Kiedy zastanawiasz się, jak pozyskać nowe zasoby kapitału ludzkiego, niezbędne do realizacji twoich założeń biznesowych, odpowiedzią może okazać się zatrudnienie cudzoziemców.

Przedsiębiorca, który chce powierzyć pracę cudzoziemcowi, musi rozważyć: skąd pochodzi cudzoziemiec, jaką pracę będzie wykonywał, jakie obejmie stanowisko oraz czy przepisy nie zwalniają go z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę.

Pracodawca w pierwszej kolejności powinien zastanowić się, czy jego celem jest zatrudnienie:

  • obywatela Unii Europejskiej (UE) oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) i Szwajcarii czy
  • obywatela państw trzecich.

Informacja ta jest o tyle istotna, że zatrudnianie obywateli z pierwszej grupy jest procedurą zdecydowanie mniej skomplikowaną aniżeli w drugim przypadku. Już sam przyjazd do Polski obywateli państw trzecich wiąże się bowiem z dodatkowymi obowiązkami i zazwyczaj uzależniony jest od uzyskania wizy.

Pracownik z UE i EOG1

Jedną z podstawowych zasad obowiązujących w Unii Europejskiej jest zgoda na swobodny przepływ osób. A zatem obywatele UE mają prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium UE. Wjazd, przebywanie oraz podjęcie zatrudnienia na terytorium Polski nie nakładają więc na cudzoziemca obowiązku posiadania wizy, zezwolenia na pobyt czasowy (potwierdzonego kartą pobytu) ani zezwolenia na pracę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na zatrudnienie obywateli Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w związku z wystąpieniem tych krajów z UE. Do 31 grudnia 2020 roku obowiązuje okres przejściowy, w którym została zachowana swoboda przepływu osób. Zasady zatrudnienia po okresie przejściowym mają zostać określone w polskim ustawodawstwie.

Obywatel UE może wjechać na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo. W sytuacji, kiedy obywatel UE nie posiada takiego dokumentu, może przekroczyć granicę RP, udowadniając w inny, niebudzący wątpliwości sposób swoje prawo do korzystania ze swobody przepływu osób. Pracownik będący obywatelem UE może przebywać na terenie Polski bez konieczności zachowania warunków pobytu przez okres do 3 miesięcy.

Dłuższy pobyt cudzoziemca z innego państwa UE na terytorium Polski musi być uzasadniony i wymaga rejestracji, której dokonuje sam zainteresowany, nie później niż w następnym dniu po upływie 3 miesięcy od dnia wjazdu na terytorium RP. Odpowiednim organem dla zarejestrowania pobytu cudzoziemca jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce przebywania obywatela UE.

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę

Zobacz również

Terminy zapłaty w transakcjach handlowych – po zmianach

CiRZ_04_30.jpg

1 stycznia 2020 r. weszły w życie przepisy, które mają ograniczyć zjawisko zatorów płatniczych, czyli nieterminowego regulowania należności wynikających z transakcji w obrocie gospodarczym. Zatory płatnicze to jeden z największych problemów polskiej gospodarki. Ponad 80% polskich przedsiębiorców nie otrzymuje swoich należności w terminie. Nowe przepisy o terminach zapłaty mają zmniejszyć ten problem w obrocie gospodarczym.

Czytaj więcej

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej

CiRZ_242_36.jpg

Spółki planujące wypłatę dywidendy rzeczowej powinny mieć na uwadze, że dywidenda rzeczowa jest traktowana jako nieodpłatna dostawa towarów (bądź nieodpłatne świadczenie usług – w zależności od formy tej dywidendy), a tym samym jest zrównana z czynnościami odpłatnymi, które podlegają opodatkowaniu VAT (w odróżnieniu od wypłaty dywidendy w formie pieniężnej, która nie jest opodatkowana VAT).

Czytaj więcej

Przed i w trakcie kontroli UODO

CiRZ_10_29.jpg

W Polsce ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych został stworzony organ nadzorczy o nazwie Urząd Ochrony Danych Osobowych (UODO), na czele którego stoi Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej PUODO), który kontynuuje działania dawnego Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. PUODO jest organem nadzorczym, uprawnionym do wypełniania zadań i wykonywania uprawnień w sposób niezależny. Jak przygotować się do kontroli PUODO? O czym należy pamiętać w jej trakcie?

Czytaj więcej

Polecamy

Przejdź do

Partnerzy

Reklama